Forum Bydgoskiego Stowarzyszenia Miłośników Zabytków "BUNKIER"

Nie znam więcej informacji o tym, nie tak starym, choć ponad stu letnim kościele, niż te, które można znaleźć w necie, choćby na stronach parafii. Wczoraj, wraz z kolegą, (którego wciąż namawiam do wstąpienia do 'bunkrowej rodziny'), dzięki uprzejmości pastora, mogliśmy zwiedzić cały kościół, od piwnic, aż po najwyższy punkt we wieży. Byłem w nim pierwszy raz.


Bramy wejścia głównego mają nadal zamki z minionej epoki.


Wnętrze nawy głównej okalają galerie wykonane z drewna.


Uwagę przyciąga charakterystyczna chrzcielnica ( ? )


Pod wszystkimi ławkami, zdobionymi skromnymi, nie znanymi mi symbolami, zamontowane są współczesne nagrzewnice - dmuchawy ciepłego powietrza, ogrzewające wiernych w czasie nabożeństw.



Wcześniej było inaczej. Kościół ogrzewany był gorącym powietrzem. Wpływało ono do nawy głównej przez kratki w podłodze.




Spory, nie czynny i częściowo zachowany piec, znajdował się pod ołtarzem. Pomieszczenia te są w niemal całkowitych ciemnościach. Przekładając aparat 'na ślepo', nad ścianą czołową pieca, uchwyciłem widok 'elementów rurowych', które zapewne swe gorąco oddawały okalającemu je powietrzu, które dalej płynęło przez wspomniane kraty w podłodze do wnętrza kościoła.



Nie wyszło mi jedyne zdjęcie, zewnętrznej części pieca. W ciemnościach wydawało mi się, że zrobiło się ładnie i ostro jak należy... Żałuje, że nie zrobiłem drugiego, podobnego.

Widok z galerii na ołtarz i ambonę.


Nawę oświetlały dwa spore świeczniki (?), w których obecnie są żarówki.




Organy, z przybliżoną w rogu zdjęcia tabliczką, dla ich znawców. (Na stronie parafii jest informacja, o koncercie organowym, w przyszłym tygodniu.)



Drewniany sufit głównej nawy, jak i inne drewniane elementy i belki, co jakiś czas nadgryzają korniki, które z różnym powodzeniem są systematycznie zwalczane.

Na chórze, jedne z drzwi, prowadzą do przedsionka z wejściem do wieży. Jest tam kilka starych zachowanych ławek. Raczej takich samych jak te, w nawie kościoła. Pierwsze schody, prowadzą do kolejnych drzwi.





Wąskim przejściem, przedostaliśmy się do małej, ceglanej sali.





Po przekroczeniu kolejnych drzwi, ujrzeliśmy sklepienie nawy głównej.





Wspomniana ceglana sala, jest pod dzwonnicą. Prowadzą do niej kolejne schody.



Kościół miał trzy dzwony. Wskazują na to, trzy przeznaczone dla nich miejsca. Dwa z nich są puste.





Na jednej z poprzecznych belek jest coś, co przypomina boczny 'młotek' do uderzania w dzwon.



Zachował się tylko jeden dzwon. (Więcej o nim w 'identyfikacjach')





Robienie zdjęć widoku na miasto, utrudniała siatka. Pomieszczenie wyżej nad dzwonnicą, miało być bardziej przyjazne fotografowaniu panoramy...

Nad dzwonnicą jest 'komnata', z okrągłymi oknami.



Jej okrągłe okna, lub po prostu okrągłe otwory w ścianach, również miały pozakładane siatki. Blokują one wchodzenie do środka, głównie gołębiom.



W otworach środkowych są zamontowane zegary. Współczesne. Ich 'mechanizmy', zajmują stosunkowo nie wiele miejsca.



W jednym z otworów mieszka czasowo rodzina Grzywaczy. Matka nie miała ochoty pozować do zdjęcia.



Wejście na wieżę, miało dać moim oczom 'ucztę widoków' i ich utrwalanie. Wszędobylska siatka, całkowicie pokrzyżowała mi plany. Jej niby duże oczka, na tyle są małe, że nie pozwalały na przełożenie przez nie obiektywu aparatu. Jedynie centralne celowanie, dawało jakiś rezultat. Ale i tak pozostawały na zdjęciu ciemne zacienienia drutu siatki. Z niektórymi trzeba było pokombinować, by je usunąć. Tylko takie zdjęcia, z siatką na pierwszym planie, były najłatwiejsze do zrobienia.



Pozostało mi sprawdzić ostatnie, znajdujące się najwyżej pomieszczenie, czy tam łatwiej będzie można zrobić zdjęcia...



Stromy, dwuspadowy dach, najwyższego pomieszczenia wieży, podpiera las belek. Dwie szczeliny w kształcie krzyży, również uzbrojone są w siatkę. Nici wyszły z zamiaru uzyskania ciekawych ujęć.
Ale zwiedzenie wieży i całego kościoła, wynagrodziły niedosyt, po nie uzyskaniu zamierzonych fotografii widoków z tej wieży. Jeszcze raz wielkie dzięki, dla uprzejmego pastora, który bezinteresownie pozwolił nam obejrzeć kościół wraz z jego ciekawymi zakamarkami.



Kolega poinformował mnie, że udały mu się wstępne rozmowy odnośnie pozwolenia wejścia do wieży innego, tym razem katolickiego kościoła. Sam jestem ciekawy, czy do tego dojdzie. Czy równie będzie uprzejmie i miło.

Zazdroszczę chociaż to uczucie jest mi raczej obce. Świetne zilustrowanie wycieczki po tej świątyni.

^^^ Tak jak pisałem na początku, wyprawa ta odbyła się dzięki koledze, który pasjonuje się, chyba wszelkimi 'starociami'. Mnie zachęciła do niej, głównie możliwość ujrzenia miasta z innej perspektywy.
Na starej pocztówce widać, że 'pierwsza wieża', na wysokości 'szczelin w kształcie krzyża', po stronach skosów dachu, również miała okienka. Z nich chyba był z niej najlepszy widok.
A niżej, kolega utrwalił moje kombinowanie, by zrobić zdjęcie...

Ciekawostkami, ale chyba nie zabytkami, były kamienne ciężary, napędu starego mechanizmu zegara. Być może, pochodzą one z jeszcze starszego innego mechanizmu.
Zobaczyć można było również 'trybiki' starego zegara, jak i jego tarczę.
W 1902r., ktoś utrwalił, (grafiti?), swoją obecność na wieży.

Można by powiedzieć: 'Cztery lata trwała droga na sąsiednią wieżę...'
Poniżej, widok z 'niej' na tenże kościół.