Forum Bydgoskiego Stowarzyszenia Miłośników Zabytków "BUNKIER"

Była nieco młodszą siostrą niszczejącego 'okrąglaka'. Zbudowana, by mogły znaleźć w niej miejsce potężne parowozy z tendrami. Jeszcze w latach siedemdziesiątych XXw. rozpoczęła się przebudowa jej zachodniej części. Została ona podwyższona i 'unowocześniona'. Zbudowano tam np. zapadnię obsługująca kilka stanowisk i suwnicę. Jej stara część już się nie doczekała przebudowy. Od około połowy lat dziewięćdziesiątych, zaczęła pomału popadać w ruinę.

Andrzej pisze: Pozostałości drugiej parowozowni, też w ruinie.

Wiosną tego roku, jej 'stara część', została rozebrana. Pokazał to jaras, w dolnej części strony:
http://www.forum.bsmz.org/viewtopic.php ... &start=120

Zdjęcie jarasa i moje.


Obiekt pewnie można by było potraktować jako zabytkowy, gdyby zachował swój stary wygląd. Obrotnica która go obsługiwała, też już chyba nie przyciąga uwagi, choćby zwykłych podróżnych.

Poniżej wygląd obecny 'nowej' części parowozowni wachlarzowej, z pustką po części 'starej'. Ten widok za miesiąc nie będzie już taki sam. Część 'nowa' ma być również niebawem rozebrana. A obrotnica, pewnie pójdzie na złom.

Skąd tu rumuna nakulali!

archiwalna fotografia znaleziona na flickr.com

^^^ Dzięki
W drugiej połowie lat siedemdziesiątych, gdy 'zacząłem naprawiać parowozy', zwróciłem uwagę na pewną rzecz. O części parowozów po naprawie i próbach, starzy pracownicy mówili, że te 'idą w krzaki'. Że będą obsmarowane towotem i odstawione na złe czasy, w razie 'w'.(Czyli wojny). Nigdy nie dowiedziałem się, gdzie są te tajemnicze 'krzaki'. Czy to możliwe, że tak było i czy rzeczywiście może być gdzieś w kraju miejsce z tymi 'rezerwowymi parowozami'? Zakładając oczywiście, że były regularnie konserwowane?

To był tzw. zapas długotrwały. Była specjalna instrukcja PKP dotycząca przygotowania takiej maszyny do odstawienia jak i warunków składowania, ale rzadko ją stosowano. Jeszcze niedawno (nie wiem, czy wciąż) obowiązywało to w odniesieniu np. do Gagarinów - zapewnienie obsługi transportów wojskowych na wypadek W.
W czasopismach kolejowych jest masa zdjęć rzędów takich kopciuchów na zapasie długotrwałym ustawionych po prostu na bocznicach przy większych stacjach. Do przechowywania np. parowóz miał mieć zdjęte wiązary, ale komu by się chciało... Często po prostu maszyny odstawiano i tyle. Inna sprawa, to cmentarzyska parowozów, była np. relacja z lat 80tych ze złomowiska Zębiec, dosłownie hałdy mniej lub bardziej zdemolowanych lokomotyw włącznie z bardzo rzadkimi egzemplarzami, które nie załapały się na muzeum
Jakoś tak przez mgłę pamiętam rzędy parowozów odstawionych na torach ZNTK wzdłuż Rynkowskiej na wysokości ówczesnej jednostki wojskowej za cmentarzem, tak wczesne lata 80.te. Chyba, że były to sztuki oczekujące na remont?

Zastanawiam się czy taki "parking" nie znajdował się przy lokomotywowni Bydgoszcz Wschód. Bliżej "Sahary" było kilka torów na których odpoczywały parowozy.

Będąc małym chodziliśmy z rodzicami na Saharę, w pobliżu za betonowym płotem stali mnóstwo parowozów, całe, nie wyglądały na złom, wtedy też nie zbierało się tak złomu jak dziś. Teren byl cały czas bardzo dobrze pilnowany.

Starsi miłośnicy kolei wspominają, że w latach 80tych SOK i MO ganiały nawet za spisywanie numerów parowozów odstawionych w zapas długotrwały (w zasadzie w krzaki). Mowy nie było o złomiarzach, czasy inne, ustrój inny. To wszystko nastało po 1990 r.
Co ciekawe, nawet parowoziki wąskotorowe trafiały na zapas długotrwały.
Pytanie Bydziaka przypomniało mi jeszcze coś - w moich czasach "polonezowych" jakieś 10 lat temu w sieci ktoś puścił legendę o wojskowych magazynach mobilizacyjnych pełnych nowiutkich Polonezów borewiczów i sanitarek - Nysek oczywiście. Spekulowano, czy tam nawet nie oczekują na generalskie tyłki takie perełki jak Polonez Coupe

Miejsce składowania takich lokomotyw jest obecnie przy stacji Toruń Kluczyki. Wcześniej tam królowały parowozy, więc podejrzewam, że obecnie gdzie stoją EN57 stały kiedyś klasyczne parowozy. W Bydgoszczy z lat dzieciństwa tylko pamiętam sznurek ET22 wymieszanych z ST44/SU45 na Wschodzie.

Zdobyłem kilka zdjęć wnętrza tej 'nowej' części, która niedługo przejdzie do historii. Jak wspomniałem, była tam zapadnia do wymiany zestawów kołowych. Pod kanałami, głębiej, w poprzecznym tunelu znajdowały się tory, po których przemieszczała się 'mała przesuwnica z windą'. Podjeżdżała pod konkretny kanał na który potem wjeżdżała lokomotywa. 'Odkręcona' oś została na windzie opuszczona i przesuwnicą przewieziona pod wolne miejsce w zasięgu suwnicy. Potem koła odstawiane były, pewnie do naprawy, a suwnica, tym razem podawała do zamontowania 'nowy' zestaw kołowy.

W mijającym tygodniu zaczęło się wyburzanie. Zdjęcia kolegów z ssc. (truman-lodge i MISIO-JUL)

Płot już stoi między torami

Mnie się udało uchwycić taki moment rozbiórki

Wczoraj przewrócili pozbawioną już murów konstrukcję stalową parowozowni.
Dzisiejsze fotki.

Kolejny symbol mojego dzieciństwa znika...

Miałem przyjemność być w tym tygodniu na targach InnoTrans w Berlinie, gdzie wystawiała się PESA, w prezentacji tak mocno akcentowali związanie z historią i tradycją, że brakowało mi tylko zdjęć rozbieranych budynków Parowozowni BG

Fotka z facebooka rynku kolejowego...

^^^ Ten płot, widoczny zaraz za drugim torem, patrząc od strony peronu, pewnie jest już nową 'granicą' Pesy. Jakoś ciasno się tam robi.

kurgan pisze:Kolejny symbol mojego dzieciństwa znika...

Miałem przyjemność być w tym tygodniu na targach InnoTrans w Berlinie, gdzie wystawiała się PESA, w prezentacji tak mocno akcentowali związanie z historią i tradycją, że brakowało mi tylko zdjęć rozbieranych budynków Parowozowni BG

Na kadrze z filmiku (użytkownika z ssc 17cm), dobrze widać coraz większą pustkę, w dawnym obszarze czasów świetności kolei...

Pusty plac z kupą gruzu. tyle pozostało ze starej parowozowni wachlarzowej. Jest jeszcze obrotnica... Jeszcze...

Jak widać, obrotnica też zostanie zasypana.

Znalazłem swój slajd z początku lat osiemdziesiątych XXw. Ujęcie ze starej wieży ciśnień. Trwała wtedy przebudowa zachodniej części parowozowni.