Forum Bydgoskiego Stowarzyszenia Miłośników Zabytków "BUNKIER"

Ciekawe pozostałości po tej fabryce można znaleźć w parku handlowym Faktoria na rogu Gdańskiej i Kamiennej, w którym znajdują się dziś sklepy; Biedronka, Jysk i kilka innych oraz parking.
W szczególności wzrok przyciąga fabryczna willa z czerwonej cegły – budynek biurowy, czy mieszkanie założyciela fabryki?
Może nie za bardzo szukałem, ale niewiele na razie wiem o fabryce. Została ona sprzedana przez Skarb Państwa w 1993 roku.
Tereny przy Gdańskiej przejęło konsorcjum Makrum, które zorganizowało obecne centrum handlowe, a fabryka znalazła się na Kobaltowej, gdzie nowym jej właścicielem został koncern Can-Pack. Firma skoncentrowała się na produkcji puszek do piwa i napojów.

Często kupuję w aptece obok. Nie wiedziałem że tam była fabryka puszek. Dziękuję za informację.

Przed wojną fabryka była głównym dostawcą konserw dla wojska.

Fabryka raczej nie produkowała konserw dla wojska, lecz puszki dla zakładów mięsnych, które te puszki napełniały, zamykały i sterylizowały, wytwarzając w ten sposób konserwy.
Za budyniem frontowym są hale fabryczne. Wydaje mi się że na terenie od strony kamiennej były jeszcze inne obiekty, które zostały wyburzone. Chyba też stała jakaś kamienica biurowa od Gdańskiej.

Pod koniec lat 80-tych miałem praktyki w „puszkach”
Od 1970 roku zakład funkcjonował pod nazwą „Opakomet” i wchodził w skład Kombinatu Opakowań Blaszanych Lekkich „OPAKOMET” z siedzibą w Krakowie. W Bydgoszczy wytwarzano m.in. puszki dla Warszawskich Zakładów Mięsnych, które produkowały szynkę konserwową. Była to wersja eksportowa szynki(POLISH HAM).
Pamiętam że w willi z czerwonej cegły były biura, tam gdzie dziś są sklepy były hale produkcyjne na których stały prasy, ostatnia hala to był magazyn kartonów. Płot zakładu był prawie przy samej gliniance. Od ul. Gdańskiej stała kamienica z bramą wjazdową na zakład. Równolegle do Kamiennej była bocznica kolejowa z magazynami i rampą. Jak tam miałem praktyki to zaczęto przenosić powoli produkcję na Osową Górę.

Wprowadziłem trochę zamieszania. Puszki trafiały do Warszawy, ale nie do zakładów mięsnych tylko do firmy Animex, która zajmowała się eksportem. Następnie puszki były wysyłane do odpowiednich zakładów mięsnych. Nasze „mandolinki” trafiały do Krakowa.
Tak jak Hrab wspomniał wyżej, zakłady mięsne otrzymywały „otwartą” puszkę i wieko osobno.

Wieka od puszek, dwa od lewej są w stanie "surowym", spod prasy. Bez uszczelki i zawinięcia



W takiej wersji puszka jechała do zakładów mięsnych



Rozwinięcie puszki



Jeżeli kontrola jakości(KJ) wykryła wady puszki lub wieka, a mogły to być rysy na farbie od wewnątrz puszki, przesunięcie druku podczas wytłaczania na prasie itp. to taka puszka była „przerabiana” na puszkę np. do farby. W PRLu modne były opakowania zastępcze i tu przykład takiej puszki do farby

A tak wygląda fabryka zza glinianki. Do glinianki jest jeszcze spory teren. Dziś opuszczony. Jest tam rampa zjazdowa do załadunków i rozładunków samochodów i stara transformatorownia.

Teraz się mi przypomniało że we wczesnych latach 70' pracowała tam w dziale kontroli jakości moja Mama. Niezbyt długo - bo jak się urodziłem to Mama poszła na urlop wychowawczy i jakoś nie wróciła do pracy - ale bardzo miło wspomina ten czas

Rampa na tyłach fabryki. To miejsce chyba było kiedyś wewnątrz zakładu.