Forum Bydgoskiego Stowarzyszenia Miłośników Zabytków "BUNKIER"

Nieistniejący cmentarz na Osowej Górze. Brak nagrobków, tablica upamiętniająca istnienie cmentarza. Teren zaśmiecony, częściowo porośnięty trawą, niedawno posadzono młode drzewka, które odgrodzono kamieniami.












Słownik Geograficzny podaje:

Osowa Góra, al. Ossowagóra, niem. Otto-woberg i Hoheneiche, majętność, powiat bydgoski, odległość. 7 klm. na zach.-płn. od Bydgoszczy, parafia katolicka w Nowej Dąbrówce, parafia protestancka i stacja drogi żelaznej w Bydgoszczy, poczta w Wilczaku (Schleusenau). Ma 9 dmostw i 115 mieszkańców, 96 protestantów i 19 katolików. Obszaru 629*21 ha, t. j. 430*24 roli, 2418 łąk, 58*47 pastwisk, 96*44 lasu, 19*07 nieużytków i 0*81 wody; czysty dochód z gruntu. 3251 marek.; cegielnia, chów koni i bydła holenderskiego; właściciel A. y. Alvensleben, dawniej Józef Korytowski.

O innym cmentarzu na Osowej Górze można przeczytać tutaj.

To ja dodam, że na podstawie Pierwszego Powszechnego Spisu Ludności z dn. 30 września 1921 r. w miejscowości Osowagóra żyło 518 mieszkańców w tym 111 katolików i 407 ewangelików. Struktura narodowościowa: 162 Polaków i 356 Niemców. Był to wynik niemieckiej kolonizacji tych terenów - wieś Hoheneiche powstała w 1908 r. Mimo to, pod koniec okresu międzywojennego liczba Polaków była większa. Część Niemców przyjęła polskie obywatelstwo, a duża ich cześć wyjechała w 1923 r. w głąb Niemiec sprzedając uprzednio swoje majątki Polakom. Na mapie w załączniku widzimy, że cmentarz położony był w pobliżu szkoły, która pełniła również funkcję kaplicy oraz sali zebrań mieszkańców. Sama kaplica była filiałem - pastor dojeżdżał, a parafia ewangelicka obejmowała oprócz Osowejgóry również Pawłówek, Osówiec oraz Prądy. W wymienionych wsiach są cmentarze ewangelickie.
Do Bydgoszczy wieś Osowa Góra została włączona w 1959 r.

A ten drugi cmentarz na Osowej Gorze..w ktorym miejscu sie znajduje?

Tutaj:

Piekne dzieki...nawet o nim nie wiedzialem....tam za Osowcem w drodze na Wojnowo jest jeszcze calkiem spory cmentarz widoczny na starych mapach.
http://wikimapia.org/#lat=53.1818643&lo ... =5&m=b&v=8

Dzięki, na pewno się tam wybiorę

Wyczytalem w Slowniku geograficzny Krolestwa Polskiego ze wlascicielem Osowej Gory w 1885 byl niejaki A. von Alvensleben. Czy to nie ten sam ktory byl wlascicielem Ostromecka?

http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geogra ... om_VII/649
http://de.wikipedia.org/wiki/Albrecht_v ... C3%B6nborn

To może być ten sam facet, aczkolwiek Alvenslebenów było sporo

Alvensleben - dolnoniemiecki ród arystokratyczny. Pierwszym znanym ze źródeł przedstawicielem rodu był wymieniony w źródle z 1163 roku rycerz Wichard de Alvensleve

Najstarsze wiadomości o wodzie Ostromecko pochodzą z roku 1570 r., zanotowano wówczas istnienie młyna wodnego o jednym kole. Stara rozlewnia wody zbudowana została właśnie na miejscu starego młyna oraz dwóch cegielni, powstałych kolejno w roku 1714 i 1880. W Ostromecku istnieje 8 zinwentaryzowanych i opisanych źródeł: 7 na terenie rezerwatu Las Mariański i jedno we wsi, poniżej kościoła. Wszystkie źródła wypływają ze zbocza skarpy na poziomie ok. 40 m n.p.m. Eksploatację źródła rozpoczęto w 1894 r., kiedy to majorat ostromecki znajdował się pod rządami Albrechta von Alvenslebena. Pierwotnie było ono ujęte studnią zbudowaną z cegły, do której woda dopływała do ujęcia przez dno oraz boczne pęknięcia w ścianach obudowy.
Porośnięte lasem zbocze Doliny Wisły nazywano parkiem Marii (niem. Marienpark), od imienia Marty Matyldy Marii Alvensleben-Schönborn (1854-1915) – spadkobierczyni majątku Ostromecko i żony Albrechta von Alvensleben (1840-1928).

Źródło 1
Źródło 2

Bardzo ciekawe artykuły o rodzinie Alvensleben.
Można się przekonać jakie z nich były ziółka i nie tylko.

Z historii niemieckiego rodu Alvenslebenów

Polecam

Wlasciciel Ostromecka i Osowej Gory to ten sam Albrecht von Alvensleben-Schönborn.
http://books.google.de/books?ei=3F4CTc- ... Hoheneiche

Z cioci wikipedii:

"...Na ofiarowanym przez Niemca Mola gruncie, przy ulicy obecnie Kruszyńskiej 52 ze składek ludności niemieckiej zbudowany został budynek szkolny, piętrowy, który spełniał trzy funkcje: dwie sale na parterze stanowiły pomieszczenia lekcyjne szkoły (dla dwóch nauczycieli); trzecia sala na parterze z dobudówką półokrągłą z trzema oknami witrażowymi w stylu gotyckim stanowiła kaplicę ewangelicką. Sala ta spełniała jednocześnie rolę salki parafialnej i sali zebrań mieszkańców. Cześć ołtarzowa (prezbiterium) w razie potrzeby była przesłaniana specjalnymi, rozsuwanymi na boki drzwiami (zamurowane w roku 1961). Pastor ewangelicki dojeżdżał. Parafia obejmowała wieś oraz sąsiednią wieś Pawłówek, wieś Osówiec, część za lasem a także Prądy, za Kanałem Bydgoskim. W pobliżu szkoły (około 300 m) wykupiono działkę, którą przeznaczono na cmentarz ewangelicki. (Do dnia dzisiejszego istnieją ślady nagrobków i rosną sosny). Budynek wybudowano w latach 1911-1912. Oddanie tego budynku upamiętniono tablicą pamiątkową, którą umieszczono na frontonie budynku, a którą zdemontowano w 1945 roku (specjalne wgłębienie na murze na murze istnieje do dzisiaj). Budynek jako szkoła niemiecka i kaplica ewangelicka istniała do roku 1923. W tym roku większość Niemców gospodarstwa sprzedała Polakom, a sami wyprowadzili się na stałe do Niemiec. Po roku 1923 do szkoły chodziły razem dzieci niemieckie i polskie. Jedynie nauka religii odbywała się oddzielnie (ewangelicy i katolicy)..."

Wiosenne zdjęcie tego cmentarza - jak widać teren został posprzątany - nie ma fruwających worków i innych śmieci. Jak się przyjrzeć kępie krzaków pod drzewem, to widac, że jest to miejsce spotkań przy piwku. Załączam także zdjęcia szkoły - obecnego przedszkola.