Forum Bydgoskiego Stowarzyszenia Miłośników Zabytków "BUNKIER"

Dzięki wielkie

Dzisiaj byłem porobić zdjęcia i tak się składa, że wejście do budynku jest możliwe. Ktoś rozwalił pustaki..

Przepraszam za post po postem, ale nie widzę opcji edytuj.

Zapraszam tutaj na fotorelację z mojej wizyty w Smukale:

http://www.skyscrapercity.com/showthrea ... 54&page=22

Będąc przy restauracji warto rozejrzeć się za pozostałościami po kolejce wąskotorowej. Bardzo wyraźnie widoczne są nasypy.

Miejsce w którym było torowisko w kierunku Karbidowni w Smukale. Restaurację mam po lewej stronie.



Głębiej w lesie w kierunku Karbidowni.



Przyczółek(resztki) mostu nad wąwozem przy sanatorium.



Przy sanatorium widok w kierunki nie istniejącego mostu.



Widok w przeciwną stronę, do Bydgoszczy.



Zasypany wąwóz w miejscu mostu przy sanatorium.



Wąwóz jest coraz płytszy. Widok od strony sanatorium w stronę restauracji



Jeszcze kawałek i po prawej znajduje się restauracja.

Niezła robota!

Sam również lubię odwiedzać takie klimatyczne starotorza...Ale nie bardzo mam teraz kiedy
Ale może kolega obfoci odcinek przy moście wysadzonym w 1939r prze wycofujące się wojska polskie? W sumie nigdy nie widziałem żadnej fotografi z czasów gdy ten most był czynny...Ta przeprawa łączyła wschodnią część Maksymilianowo-Kozielec ze zachodnią obejmującą pozostałe linie. To ogromnie działało mi na wyobraźnię - możliwość przejazdu od Białośliwia, Wysokiej na zachodzie do Kozielca nad Wisłą na wschodzie...W zasadzie ten most był potrzebny do przewozu buraków ze wschodniej części BKP do cukrowni Rudki w Nakle...w tym samym celu wybudowano łącznik Gumnowice-Suchary łączący BKP z WKP. Na starych mapach w okolicach tego mostu zaznaczone były jakieś bocznice; z czego jedna to pamiętam wychodziła ze szlaku tuż przed mostem do fabryki karbidu bodajże... W okolicach restauracji miał istnieć trójkąt torowy zaznaczony min. na starej mapie w Wenecji koło Żnina a którą można zobaczyć min. tu:
http://www.wkp600mm.fora.pl/pozostalosc ... ka,34.html .

Coś nie słychać rzecznika prasowego FUNDACJI ŻELAZNE DROGI

Budynek restauracji jest w coraz gorszym stanie

AERO pisze: Budynek restauracji jest w coraz gorszym stanie

Tak wyglądał 10 lat temu. Przepraszam za złą jakość, robiłem zdjęcie zdjęcia.

lisiogonek pisze:Niezła robota!

Sam również lubię odwiedzać takie klimatyczne starotorza...Ale nie bardzo mam teraz kiedy
Ale może kolega obfoci odcinek przy moście wysadzonym w 1939r prze wycofujące się wojska polskie? W sumie nigdy nie widziałem żadnej fotografi z czasów gdy ten most był czynny...Ta przeprawa łączyła wschodnią część Maksymilianowo-Kozielec ze zachodnią obejmującą pozostałe linie. To ogromnie działało mi na wyobraźnię - możliwość przejazdu od Białośliwia, Wysokiej na zachodzie do Kozielca nad Wisłą na wschodzie...W zasadzie ten most był potrzebny do przewozu buraków ze wschodniej części BKP do cukrowni Rudki w Nakle...w tym samym celu wybudowano łącznik Gumnowice-Suchary łączący BKP z WKP. Na starych mapach w okolicach tego mostu zaznaczone były jakieś bocznice; z czego jedna to pamiętam wychodziła ze szlaku tuż przed mostem do fabryki karbidu bodajże... W okolicach restauracji miał istnieć trójkąt torowy zaznaczony min. na starej mapie w Wenecji koło Żnina.

Ostatnio zrobiłem sobie dwie wycieczki rowerowe trasą kolejki na odcinku ul. Koronowska - Smukała - Maksymilianowo. Głównie interesowałem się okolicami dawnej fabryki karbidu. Jeśli chodzi o restaurację "Leśna" to dziś ciężko w tym miejscu stwierdzić gdzie przebiegało torowisko. mijsca jest wprawdzie tyle że mógł tam być "trójkąt torowy", ale dokladnie gdzie przebiegał i jak wyglądał - nie mam pojęcia. Może coś na starych fotografiach....Z niemieckei mapy też trudno dokładnie odczytac w którym był miejscu. Ponieważ to wątek o "Leśnej", to fotki zamieszczam w watku o BKD

Shot at 2011-10-30

Miho pisze:......Jeśli chodzi o restaurację "Leśna" to dziś ciężko w tym miejscu stwierdzić gdzie przebiegało torowisko. mijsca jest wprawdzie tyle że mógł tam być "trójkąt torowy", ale dokladnie gdzie przebiegał i jak wyglądał - nie mam pojęcia. .......

Przez lata które upłynęły od likwidacji, najpierw „małej kolejki”, potem restauracji, wygląd tej okolicy znacznie się zmienił.
Teren zaczął zarastać lasem. Zmienia to wyobrażenie o dawnym jego wyglądzie.

Na przykład. Droga z restauracji w kierunku Smukały Dolnej.
Jeszcze w latach 60-70-tych był to szeroki trakt leśny z piaszczystym podłożem utwardzanym kamieniami tylko na spadkach, szeroki tak, że dużym zapasem, mijały się dwa samochody. Do tego, tuż obok, biegł tor kolejowy (miejsce po nim), stanowiące wtedy wygodną ścieżkę pieszo-rowerową osłoniętą przed słońcem młodymi drzewami. Po drugiej stronie drogi znajdował się szeroki (4-5 m.) pas terenu porośnięty tylko poszyciem, (i tak utrzymywany) dopiero za nim zaczynał się las.
W tej chwili jest to wąska leśna droga, gdzie minięcie się dwóch aut, momentami, stanowi problem.

Tak samo rzecz się ma w rejonie restauracji, a w zasadzie ruin stacji. Przestrzeń którą zajmuje obecna asfaltowa droga, to zaledwie połowa (jak nie mniej) dawnej szerokości w tym miejscu.

Plac przed restauracją był rozległy, w kształcie litery „T” – zgodnie z układem torowisk i dróg. Teren był nieutwardzony. Tory kolejki przecinające drogi i w przejściach na teren restauracji - zabudowane, wypełnione drewnem.

W latach 60-tych ----

- z całą pewnością :

- na kierunku Bydgoszcz- Koronowo znajdowała się bocznica –„mijanka”.
- łuk torów Koronowo – Smukała Dolna biegł wzdłuż płotu restauracji, bardzo blisko, wręcz do niego „przyklejony”.

- najprawdopodobniej:

- torowisko zaraz za terenem restauracji, posiadało bocznicę – „ślepy tor”.
Pozostałości torowisk, w tym miejscu, stanowiły w tym czasie składowisko starych wagonów czekających „w pokrzywach” na remont, bądź złomowanie.
- łuk torów Bydgoszcz - Smukała Dolna w latach 60-tych już nie istniał.





(foto - Portal osiedlowy Opławiec - Janowo – Smukała)

Fantastyczne informacje. Skąd Ty je bierzesz... Wielkie dzięki, szkic który zamieściłeś w temacie trójkata torowego wyjaśnia właściwie wszystko.

Mam nadzieję, że rozmiarem zdjęć nie zniszczę forum Jakby co zmienię

Do budynku wszedłem środkowym wejściem, na poprzednich zdjęciach widać gdzie jest dziura.

Po lewej jest pomieszczenie do którego można wejść drugim wejściem:



Jest też kominek, a raczej jego atrapa (nie przyjżałem się czy jest wlot do komina):



Schody do góry, nie odważyłem się iść



Pomieszczenie do którego wszedłem przez dziurę, na wprost był jeszcze jeden budynek, obecnie zburzony:



Zejście do piwnicy(z kuchni), też nie zajrzałem tam



Kuchnia (jak przypuszczam), znajdowała się na wprost wejścia z którego skorzystałem:



Schowek(?) w kuchni:



Pomieszczenie przylegające do kuchni:



Kuchnia, resztki pieca, po lewej widać dziurę którą wszedłem, jest też schowek:



Piwnica:



To co zostało z pieca:



Tędy zapewne wydawano posiłki:



Sufit w kuchni, widać że dach przecieka (nad kuchnią jest jeszcze piętro):



Ponownie pomieszczenie do którego wszedłem:



Resztki tapety:



Ślad po karniszu/lampie:

Parę przemyśleń odnośnie przedmiotowej restauracji.
Właśnie. Czy na pewno temat dotyczy restauracji?


♦ Spółka Ostdeutsche Kleinbahn-Aktien-Gesellschaft została powołana do budowy sieci kolejki wąskotorowej na terenie powiatu bydgoskiego
i następnie jej eksploatacji pod nazwą „Bromberger Kreisbahnen". Kapitał zakładowy wynosił 4.000.000.marek z czego 1.821.000 marek
stanowiły wyemitowane obligacje. Kwota może wydawać się duża, ale faktycznie była bardzo skromna w stosunku do planowanego przedsięwzięcia.
Aby móc zrealizować założone plany, spółka zaciągała kredyty, na zasadzie „gdzie się da i jak się da” pod zastaw posiadanego w danym momencie
majątku, z taborem i nieruchomościami włącznie.
W świetle powyższego nielogiczne i niezrozumiałe były by inwestycje w przedsięwzięcia inne niż sieć kolejki wąskotorowej i niezbędną jej infrastrukturę.


♦ W 1895 roku uruchomiono połączenia:
12 maj - Gądecz – Maksymilianowo
18 maj - Bydgoszcz-Koronowo.
W 1902 roku – Maksymilianowo – Smukała Dolna
Pozostawało tylko czekać na most budowany wraz z elektrownią, żeby spiąć układ torowy, co nastąpiło 29 kwietnia 1907 roku.
Ruch na trasie Smukała Górna –Smukała Dolna odbywał się zapewne od początku jej powstania ze względu na zaopatrywanie budowy karbidowni
i powiązanych z nią inwestycji.


♦ W nowotworzonej strukturze kolejki, Smukała Górna wyrosła na punkt węzłowy łączący wschodnią i zachodnią część sieci. Taki punkt musiał
posiadać obsługę zawiadującą ruchem.
Tak więc wybudowano stację kolejki (a nie knajpę).


To co pozostało do dnia dzisiejszego, to właśnie budynek stacyjny.
Wskazuje na to bezspornie trwała, murowana konstrukcja i układ pomieszczeń.
Lewe, małe drzwi – to wejście służbowe – do biura/kantoru zawiadowcy, na zaplecze kasy, tudzież schody na piętro do mieszkania
naczelnika stacji/zawiadowcy/kasjera - zapewne w jednej osobie (jak również jego rodziny).

Prawe, większe drzwi – to wejście do poczekalni dla pasażerów, w której znajdowało się okienko kasowe i jednocześnie pocztowe
(bo poczta również tam funkcjonowała).
Istniejący balkon tak że nie powstał jako ozdoba budynku. Miał zapewniać panu zawiadowcy widok na teren stacyjny o każdej porze dnia i nocy.


Dogodny dojazd do smukalskich lasów, którym uroku nie sposób odmówić, spowodował napływ ówczesnych wycieczkowiczów, piknikowiczów
– jednym słowem generował ruch turystyczny. Efektem tego ruchu było powstanie restauracji.
Ktoś wpadł na pomysł, dogadał się z „Bromberger Kreisbahnen" i dobudował do budynku stacji salę o konstrukcji drewnianej
przy której zorganizował plenerowy ogródek. (jednym z pierwszych właścicieli, a może nawet prekursorem był niejaki Oskar Otto).
Interes musiał prosperować całkiem nieźle, bo w krótkim czasie drewniana, przewiewna, letnia zabudowa restauracji przerosła kilkukrotnie budynek kolejowy.




Mimo to, jakby nie patrzeć, była to stacja kolejki Smukała Górna przy której działała letnia restauracja.


Sytuacja uległa zmianie po zburzeniu w 1939r mostu przez Brdę przy karbidowni. Połączenie wschód-zachód przestało istnieć, Smukała Górna przestała
być punktem węzłowym sieci kolejowej i stała się przystankiem przelotowym, jak wiele innych na trasie do Koronowa.
Nadzór, a co za tym idzie, budynek stacji przestał być potrzebny, więc został zaanektowany przez restauratora, który zyskał dzięki temu możliwość
prosperowania, chociaż częściowo, w sezonie zimowym.


Z upływem lat, likwidacją kolejki, rozwojem motoryzacji, zmianą stylu życia, ruch malał. Zaniedbania tez robiły swoje - ogrodowa zabudowa
z wolna znikała, przedwojennych ogrodowych krzeseł i stolików nikt nie konserwował, krzaczory rosły jak chciały.
Mimo to, jeszcze pod koniec lat 70-tych było tam w sezonie gwarno i wesoło. Odbywały się imprezy, wesela itp.

W 1989 roku lokal, a raczej jego smętne resztki, nadal był czynny, ale każdy kto zajrzał do wnętrza natychmiast rezygnował. - To był już „trup”.

Ostał się tylko zrujnowany budynek stacyjny solidnej niemieckiej roboty.

Ciekawa lektura. W związku z przybudówką mam pytanie - została zburzona, zawaliła się? Kiedy to się stało?

Została rozebrana. Roku nie pamiętam ale gdzieś na przełomie XX i XXI wieku.

Z zabudowy, widocznej na zdjęciu we wcześniejszym poście, sporo uchowało się do czasów powojennych. (chociaż z pewnymi zmianami).
Zachowała się duża sala restauracyjna, mieszcząca 100-osobowe wesele wraz z kapelą i miejscem do tańca. W latach 60-tych na terenie
ogródka znajdowały się jeszcze inne drewniane pomieszczenia. Nie były one dostępne, być może wykorzystywano je na cele gospodarcze.
Oprócz tego istniała jeszcze, również drewniana, „muszla koncertowa” – sporych rozmiarów, mieszcząca swobodnie duży zespół muzyczny.
Stały tez 2-3 małe altany dla gości, a cały ogródek zastawiony był ogrodowymi (składanymi) stolikami i krzesełkami pamiętającymi jeszcze
czasy przedwojenne.
Z biegiem lat zabudowę sukcesywnie likwidowano gdyż nie była wykorzystywana, jak też konserwowana i popadała w coraz większą ruinę.
Ostatnim zachowanym budynkiem była duża sala, która również została rozebrana, jak wyżej napisał kol. Bunkier.
(obstawiałbym początek lat 90-tych, ale pewności nie mam)
Najprawdopodobniej cała ta architektura posłużyła jako opał do restauracyjnego pieca.

Nie jest to zdjęcie restauracji w Smukale, ale można zobaczyć na nim identyczne meble ogrodowe,
(przedwojenny standard ogródkowy), a i klimat całości jest bardzo zbliżony

Świetnie opisane! Myślę że układ pomieszczeń w budynku bardzo uwiarygadnia tezę o pierwotnym przeznaczeniu budynku jako budynku stacyjnego. Podobną zasadę rozkładu pomieszczeń i wyglądu całości można było dopatrzyć się w jeszcze w latach 80-tych w bardzo wielu budynkach stacyjnych na Mazurach. Dziś wiele z tych małych stacji już nie istnieje, wiele zmieniło przeznaczenie,bo lokalne linie kolejowe zlikwidowano. W każdym bądź razie na typowy "knajpiany układ" mi to nie pasuje.

Dzisiaj odwiedziłem piętro i piwnice. Na górze mieszka bezdomny, który załatwia potrzeby w różnych pokojach Stropy coraz słabiej wyglądają, przy schodach jest nawet dziura i trzeba chodzić po belkach stropowych.

http://opuszczonebydgoszcz.blogspot.com ... -2011.html

W GW piszą o pożarze, ciekawe jak wygląda teraz budynek.

http://bydgoszcz.gazeta.pl/bydgoszcz/1, ... anemu.html

Jesienią ub. roku , przy okazji spaceru , widziałem kręcących się po tym obiekcie osobników, prawdopodobnie bezdomnych.
Widać , że zrobili sobie z tej dawnej restauracji stałe miejsce "zamieszkania".

...a miało być tak pięknie !
Jakiś czas temu i w tym wątku , na 1 str. ;

Krzysiek1994

Przewodniczący Rady oraz Rzecznik Prasowy
FUNDACJI ŻELAZNE DROGI
KRS 0000405430
tymczasowa siedziba
ul. Kozietulskiego 18/1 ,85-657 Bydgoszcz

Pisał na Forum;

...."Otóż jestem rzecznikiem prasowym FUNDACJI ŻELAZNE DROGI a fundacja postanowiła ,że przejmie ten budynek i przywróci mu jego dawną chwałę w ten Piątek odwiedziłem ten dworzec z Fundatorem i podczas oględzin budynku zastanawialiśmy się nad tym ile pracy wymaga i co mogłoby się w nim znaleźć.
O samej Fundacji polska głośno usłyszy w Lutym przyszłego roku "...

Ciekawe ile poszło z dymem ?