Lekkie schrony bojowe vz. 37 w Czechach.

[Miho]

Lekki schron czechosłowacki LO (lehke opevnĕní) vz. 37, przystosowany do prowadzenia ognia bocznego zwany popularnie rzopikiem (Řopík). Obiekty vz.37 powstały na podstawie oryginalnej czechosłowackiej koncepcji. Były zminimalizowaną wersją ciężkich bunkrów TO. Od strony nieprzyjaciela była umieszczona gruba ściana szersza od samego schronu. Dzięki temu strzelnice umieszczone w ścianach bocznych były dobrze chronione przed ogniem z przedpola. Strzelnice składały się z metalowych pancerzy, dzięki czemu były znacznie wytrzymalsze. Do obrony bezpośredniej służyły wyrzutniki granatów. Bunkry budowano na przeciwstoku lub obudowywano murem kamiennym i obsypywano ziemią tworząc niewielkie wzniesienie.
Rzopiki były budowane w kilku wersjach oznaczonych kolejnymi literami alfabetu A,B,C,D,E. Miały strzelnice ułożone pod róznym kątem, rózniły się ich ilością (1 do 3 ), oraz posiadały zróżnicowaną odporność na ostrzał. Załogę schronu w wersji podstawowej A stanowiło 7 osób - dowódca, zastępca dowódcy, dwóch strzelców, dwóch amunicyjnych oraz łącznik. Nasi południowi sąsiedzi wybudowali łącznie ponad 9000 schronów wzór 37. Według planów do końca 1939 r. miało zostać wybudowanych łącznie 16000 rzopików. Nazwa "rzopik" pochodzi od Dyrekcji Prac Fortyfikacyjnych (Ředitelství opevňovacích prací, w skrócie ŘOP)

[Miho]

Jeszcze parę fotek..